Reading Problems?

Contents of this site are in Malayalam language. If you need to read, please install one of the Malayalam fonts (AnjaliOldLipi.ttf) as stated here. You can download the font from here also.

ഏറ്റവും പുതിയ തോന്ന്യാസങ്ങള്‍ ...

Saturday, August 29, 2015

ആമാശയം സ്പോഞ്ച് പോലെയാണ്

ചേച്ചി മൂന്നു ചായ! അയ്യോ ദീപക് സാൻ എനിക്ക് കട്ടൻ ചായ മതി ഷോമോൻ പറഞ്ഞു. ഒരു നാല് ഉള്ളി വടേം. രാവിലെ നേരെ കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.

അതെന്താടാ നിനക്ക് ചായകുടിച്ചാൽ? രാജു മോൻറെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി! അത്... അത്... ഷോമോൻ വിക്കി വിക്കി പറയാൻ തുടങ്ങി ...

അപോഴെക്കും ചായ റെഡി ആയി ... ഇതെന്താ ചേച്ചി കട്ടൻ ചായക്കു ഒരു മഞ്ഞ നിറം ?? ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു! കട്ടൻ ചായയിൽ നാരങ്ങ പിഴിഞ്ഞാൽ ഇങ്ങനാ ..  ഇതിപ്പം നാലാമത്തെ കട്ടൻ ചായ ആണു. എന്റെ ഗ്ലാസ്സ് പൊട്ടിക്കാനായിട്ടു ... ചേച്ചി ദേഷ്യപ്പെട്ടു ...

ഓ ലങ്ങനെ എനിക്ക് ഇപ്പൊ ടെക്നിക്ക് പിടികിട്ടി ... :)

ഷോമോൻ വീണ്ടും വിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മനു വന്നത്  ...  ഷോമോൻ എന്താ കട്ടൻ ചായ കുടിക്കുന്നെ? "ഇന്നും" രാവിലെ തന്നെ ചിക്കൻ ബിരിയാണി കഴിച്ചോ? സുലൈമാനി കുടിക്കുന്നു ...

ങേഹെ ഇത് കട്ടൻ അല്ലല്ലോ... ഓ നാരങ്ങ പിഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലേ ? വയറിളക്കമാണോ? മനുവിനു വരെ കാര്യം മനസിലായി!
പെട്ടെന്ന് ഷോമൊന്റെ വിക്കൽ മാറി വിറയൽ ആയി ... ഞാനിപ്പം വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു ഓട്ടം ... എടാ ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോ .. രാജു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ...ചായ കുടിക്കാൻ നിന്നാൽ ക്ലീനിങ്ങ് സ്റ്റാഫിനു പണി ആകും ഞാനിപ്പം വരാം .. ഓട്ടത്തിനിടയ്ക്ക് ഷോമോൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

മനു: എടാ ... നോക്കി പോ അവിടെ വയറിളകി കിടക്കുന്നു ചവിട്ടല്ലേ ... ഹി ഹി ... ;-)

ടീം ട്രീറ്റ് പണി കൊടുത്തതായിരിക്കും. ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞു ..

ഹേയ് അത് മിനിഞ്ഞാന്നു അല്ലായിരുന്നോ അതിനു ഇപ്പഴാണോ പണി കിട്ടുന്നേ? രാജു സമ്മതിച്ചില്ല.

ഹേയ് അന്ന് കഴിച്ചതു മുഴുവൻ പോയി തീരണ്ടെ .. ഞാനും വിട്ടില്ല.

രാജു : അങ്ങനാണേൽ അന്ന് രാവിലെ ഏതോ ഫ്രണ്ടിന്റെ കല്യാണം ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞായിരുന്നു, അവിടുന്നായിരിക്കും പണി കിട്ടിയത്.

ഞാൻ: ഓഹോ കല്യാണ സദ്യ ഉണ്ടിട്ടു വന്നാണോ നമ്മളുടെ കൂടെ റ്റ്രീട്ടിനു കൂടിയത്?

മനു: ഓഹോ അപ്പൊ ദീപക്കേട്ടൻ ഇതൊന്നും അറിയാതെ ആണൊ അവനെ റ്റീമിൽ എടുത്തേ? റ്റ്രിട്ടു എപ്പഴായിരുന്നു? മിനിഞ്ഞാന്ന്?

രാജു:  അതെ വിഷ്ണുവിന്റെ കല്യാണത്തിന്റെ മുന്നേ ആവാം എന്ന് പെണ്ണുണ്ണി പറഞ്ഞത് ദീപക്കിനു ഓര്മ്മയില്ലേ?

ഞാൻ: ആ അത് ശരിയാണല്ലോ?

മനു: ആ ബാഛിലേർസ് പാർട്ടിക്ക് ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകാരണം കല്യാണത്തിന് ഉണ്ണാൻ പറ്റിയില്ല. ബോധം വന്നപ്പോൾ ചെറുക്കനും പെണ്ണും വീട്ടിലേക്കു പുറപ്പെടാൻ നില്ക്കുക്കയായിരുന്നു. ഷോ കുടിക്കത്തില്ലാതോണ്ട്(?) തൊട്ടു നക്കാൻ കിട്ടീല്ല എന്നേയുള്ളു.

ഞാൻ: അപ്പൊ ഷോ ഉണ്ട്ടയിരുന്നോ പാർട്ടിക്കു?!!!!!!!

മനു: ഇതാ ഞാൻ നേരത്തെ ചോദിച്ചെ ഇതൊന്നും അറിയാതെ ആണൊ അവനെ റ്റീമിൽ എടുത്തേ എന്ന്? അപ്പൊ പുച്ഛം ... ഞാൻ കല്യാണത്തിന് എത്തുമ്പോ വിളമ്പുകാരു വിയർത്തു കുളിച്ചു നിക്കുവാ പെണ്ണിനും ചെറുക്കനും ചോറ്
തികഞ്ഞില്ല.

രാജു: അതങ്ങനെയാ.. "ഷോ വേണമെങ്കിൽ കാശിറക്കണം"

ഞങ്ങൾ ചായ കുടി ഒക്കെ കഴിഞ് സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഷോമോൻ ഒരങ്കം കഴിഞ്ഞു വിയർത്തു കുളിച്ചു വന്നു.

മനു: അന്നത്തെ ബാഛിലർ പാർട്ടിക്ക് തൊട്ടുനക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതൊക്കെ വെട്ടിവിഴുങ്ങിയതല്ലേ ..അനുഭവിക്ക് ...

ഷോ: മനു അതല്ലട ഇത് വിഷ്ണുന്റെ പാർടിന്നു കിട്ടിയതാ...!!!

ങ്ഹേ അത് മിനിഞ്ഞാനൂ അല്ലായിരുന്നോ? ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ ഞെട്ടി .... നീ അതിനും പോയാ????

ഷോ : ഒരോരുത്തരു സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോ എങ്ങനാ ദീപക്ക് സാൻ ...?

ഞാൻ: ആ അവനെറെ  വിധി .. വരാനുള്ളത് വഴീ തങ്ങില്ലാല്ലോ ...അതല്ലേ അവനിപ്പോ കല്യാണം കഴിക്കണം എന്ന് തോന്നിയത് ...

ഷോ :  അതെ അതെ ... അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അവൻ എന്നെ പാർടിക്കു വിളിക്കേണ്ട വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടൊ?

രാജു : അവനിപ്പോ മനസ്സിലായിക്കാണും ...

മനു : ദീപക്കേട്ട നിങ്ങളെന്താ കല്യാണത്തിന് വരാഞ്ഞെ? കാണെണ്ടതായിരുന്നു ...

ഞാൻ: എന്ത് ????

രാജു : ഷോ ..... :-)

ഞാൻ : ങ്ഹെ?????? ഞാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി ... മനു ഞെട്ടിയോ?

മനു : ഞാൻ കല്യാണത്തിനു ഒന്ന് ഞെട്ടിയതാ .. ഇനി ഞെട്ടാൻ എനിക്ക് മനസില്ല ... ദീപക്കെട്ടാ എന്ന് വിളിച്ച നാക്ക് കൊണ്ടു വേറെ വല്ലതും വിളിപ്പിക്കരുത് ...

രാജു : പാവം വിഷ്ണു ..

ഞാൻ: എടാ ശവത്തിൽ കുത്താതെടാ ... ഷോ .. ടാ ഇന്നലെ നിന്റെ ഏതോ ഫ്രണ്ടിന്റെ സെൻറ് ഓഫ്‌  പാർടി ഇല്ലായിരുന്നോ ? അതിനും പോയാ?

ഷോ : ഞാൻ പറഞ്ഞിലെ ദീപക്സാൻ ..വിഷ്ണുന്റെ പാർടി ക്ക് പോയപ്പോ മുതൽ ഒരു വിഷമം എന്ന് ..അത് കാരണം കല്യാണത്തിനു നേരെ കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല ... ഞാൻ അന്ന് ലീവ് അല്ലായിരുന്നോ ..അത് വീട്ടിനടുത്തു ഒരു മരണത്തിന്റെ ചടങ്ങ് ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ പോകാൻ ആയിരുന്നു.

രാജു: വേറെ വലുത് എന്തോ വരാനിരുന്നതാ എന്ന് അയാള് മരിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞതാ, ഷോ ... ഇപ്പൊ അവർക്ക് മനസിലായിക്കാണും ....

ഷോ : പോടാ ്#$$#$%  ... ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോണ്ട് വരുമ്പോ ഇടക്കു കയറരുത് ...

മനു: പോട്ടെ ഷോ .. നീ പറ ...

ഞാൻ : സാരമില്ല നീ പറ ...

ഞങ്ങൾ സമാധാനിപ്പിച്ചു ...

ഷോ : ആ അങ്ങനെ അവിടുന്നു ലൈറ്റായിട്ട് കഴിച്ചിട്ട് വീട്ടിലോട്ടു പോകുമ്പോ കൂടെ പഠിച്ച ഒരു കുട്ടി ...

രാജു : പെണ്ണായിരിക്കും

മനു : എടാ നിന്നോടല്ലേ ഇടക്കു കയറരുത് എന്ന് പറഞ്ഞെ ..#$%%്# ഷോ പറയ്‌ ഷോ ...

മനുവിനു ഇന്ട്രസ്റ്റ്  ആയി

ഷോ : തന്ന തന്ന... അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ "കുട്ടി" എന്ന് പറയുമോ അക്ഷരം മാറ്റില്ലേ ? അവളുടെ കല്യാണം പിറ്റേന്നു ആണെന്... വിളിക്കാൻ ലേറ്റ് ആയോണ്ടു വരാതിരിക്കരുത് എന്ന് ... നമുക്ക് പിന്നെ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലാത്തൊണ്ട് ഞാൻ അപ്പ തന്നെ അവളുടെ വീട്ടീലേക്കു പോയി.

ഞാൻ : അപ്പൊ അതിനും പോയ ...?

ഷോ: പിന്നെ... ഒരോരുത്തരു സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോ എങ്ങനാ ദീപക്ക് സാൻ ...?

ഞാൻ : അപ്പൊ കല്യാണത്തിന് ?

മനു: ദീപക്കെട്ടാ .....

മനു ബാകി വന്നതെന്തോ വിഴുങ്ങി എന്ന് എനിക്ക് വെറുതെ തോന്നിയതായിരിക്കും അല്ലെ ..

ഷോ: പോയി രണ്ടാമത്തെ പന്തി കഴിഞ്ഞപ്പോ ഇറങ്ങി....

രാജു: ഇതിൽ കൂടുതൽ  ഇനി എന്തോ വരാൻ ... കല്യാണം കഴിച്ചത് കൊണ്ടു ഇനി ഒന്നും പറ്റാനില്ല

ഞാൻ : അതെന്താട ആദ്യത്തെ പന്തില് കേറാൻ പറ്റീലെ?

ഷോ: എന്താ ദീപക് സാൻ ഇങ്ങനെ അണ്ടർ എസ്റ്റിമേറ്റ് ചെയ്യുന്നേ  ഞാൻ രണ്ടാമത്തെ പന്തി കഴിഞ്ഞപോ ഇറങ്ങി എന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ?

ഞാൻ: എടാ രാജു... രാജു .. ടാ ...

മനു : ദീപക്കെട്ട നിങ്ങൾ ബാക്കി കേൾക്ക് .. രാജുന്റെ ബോധം പോയതാ .. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ വന്നോളും ...

ഷോ : ആ പെണ്ണിനെ കെട്ടിയത് എന്റെ വീട്ടിനടുത്തുള്ള എന്റെ ശത്രു ആയിരുന്നു.. അവളു പക്ഷെ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടാ  ..അപ്പൊ പിന്നെ റിസപ്ഷന് പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ?

ഞാൻ മുന്നിലത്തെ മേശയിലേക്കു പതുക്കെ ചാഞ്ഞിരുന്നു. മനു അത് കണ്ടിട്ടാണോ എന്തോ എന്റെ തോളിൽക്കുടി കൈ ഇട്ടു പിടിച്ചു.

രാജു : കല്യാണം നീ കണ്ടോ   ..

മനു : ആ... ബോധം വന്നോ? ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് ആവാറായല്ലൊ അപ്പഴാ ... :-p

രാജു: പോട ..#$%^&.. ഷോ പണ്ടു ആ വീട്ടീൽ വല്ല ഫങ്ക്ഷനും പോയിക്കാണും അതാ ശത്രുത ..

ഷോ: അവന്റെ ചേച്ചിടെ മോന്റെ നൂലുകെട്ടിനു പോയാരുന്നു.

ഞാൻ മനുനെ നോക്കി.

മനു : പേടിക്കേണ്ട ഞാൻ മുറുക്കെ പിടിചിട്ടുണ്ട് ...

ഞാൻ: ങേ ..എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല...

മനു: ഞാൻ വീഴാതിരിക്കാൻ, പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാ പറഞ്ഞെ ...

ഞാൻ: ഇന്നലെ നീ എന്താ ലേറ്റ് ആയെ? ഞാൻ വിഷയം മാറ്റാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചു

ഷോ : അതോ ഇന്നലെ ആറ്റുകാൽ അമ്പലത്തിൽ അന്നദാനം ആയിരുന്നു.

രാജു : അപ്പൊ ഇവിടെ വന്നിട്ട് മുങ്ങിയത് എങ്ങോട്ടാ? ദീപക്കിനോട് പറയണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്?

ഞാൻ : അപ്പൊ വൈകിട്ട് എന്നൊട് പറഞ്ഞിട്ട് പോയത് കൂടതെ വേറെ റ്റ്രീറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നോ?

ഷോ : രാവിലെ ഞാൻ ലൈറ്റായിട്ടു മാത്രേ കഴിച്ചുള്ളൂ ...

മനു: മ്മ് ... ഞാൻ കണ്ടായിരുന്നു ദരിയ യിൽ ...

രാജു : അവിടെ ചിക്കൻ ബിരിയാണി മാത്രല്ലേ ഉള്ളു

ഷോ: അതാ പറഞ്ഞെ നല്ല സുഖമില്ലാതൊണ്ട് ലൈറ്റായിട്ടെ കഴിച്ചുള്ളൂ എന്ന് ...

ഞാനിപ്പോ വരാമേ ... ഷോ പിന്നേം വിറയലോട് കൂടി ഓടി ... ഒരങ്കം കൂടി ...

ഞങ്ങൾ  ഇരിക്കണോ പോണോ എന്ന് സംശയിച്ചു ...

അപ്പഴേക്കും ഷോ തിരിച്ചെത്തി ..

ഷോ : എന്താ ചൂട് അവിടെ .. എ.സി ആക്കാൻ പറയണം. ..

രാജു: നമ്മുടെ ലാബിലെ നിന്റെ സീറ്റ് അങ്ങോട്ടു മാറ്റി തരാം ... അതികം ബലം പിടിക്കാതെ ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്താൽ മതി ...

ഷോ : ഇന്നലത്തെ സെന്റ്‌ ഓഫ് പാർടി മാറ്റി വച്ച വിഷമത്തിൽ ഞാൻ വൈകിട്ട് വീട്ടിലോട്ടു പോകുന്ന വഴിക്ക് ബൈപസിലെ സാഗര അടപ്പിചായിരുന്നു ... അല്ല  സാഗര യിൽ കയറി കഴിചായിരുന്നു

രാജു : തോന്നി ...

ഷോ : ദീപക് സാൻ സമയം എത്ര യായി ?

ഞാൻ: പതിനൊന്നര ...എന്താടാ??

ഷോ: അല്ല ഉച്ചക്ക് സെന്റ്‌ ഓഫ് പാർടി ഉണ്ട് ... ഒരു രണ്ട് മണിക്കൂർ പെർമിഷൻ വേണം ...

ഞാൻ : അല്ല അപ്പൊ നീ നമ്മുടെ ഓണാഘോഷത്തിനു അല്ലെ ഈ കോടി മുണ്ടൊക്കെ ഉടുത്തു വന്നെ?

മനു : എടാ മരക്കഴുതെ, കൊഞ്ഞാണ .. നിക്രഷ്ട ജീവി ...  #$%^&** ... ഓണാഘോഷം പന്ത്രണ്ടു മണിക്കും സെന്റ്‌ ഓഫ് പാർടി രണ്ടു മണിക്കും ആണു....

അല്ല പിന്നെ എത്രാന്നു വച്ചാ മനുഷ്യൻ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യുന്നേ ... അവന്റെ ഒടുക്കത്തെ സംശയം ...്്#്@$#% .. മനു സ്വയം കണ്ട്രോൾ ചെയ്തു

ഞാൻ (ആത്മഗതം): എനിക്ക് വേറൊ എന്തോ വലുത് വരാനിരുന്നതാ .. അതിങ്ങനെ പോയി ...

വാൽക്കഷ്ണം :
~~~~~~~~~~~~~~
ശ്വാസകോശം സ്പോഞ്ച് പോലെ ആണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല പക്ഷെ ആമാശയം എന്തായാലും 'സ്പോഞ്ച് പോലെ" അല്ല "സ്പോഞ്ച്" തന്നെയാണു.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പതിവുപോലെ ഈ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കല്പ്പികം ആണ്.  ആളറിയാതിരിക്കാൻ പേരുകൾ മാറ്റിയതല്ല. ആർക്കെങ്കിലും  ആരോടെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ അതവരുടെ വിധി.

ചിത്രങ്ങള്ക്ക് കടപ്പാട് : ഗൂഗിൾ അമ്മച്ചി 

Thursday, June 19, 2014

ഇതിലേതാ താരം ?

മോന യുടെ കല്യാണത്തിന് പോകണ്ടെ? മനു മോന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് ഞാൻ സ്റ്റാറ്റസ് റിപ്പോർട്ടിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്തതു. അതിനു മനുനെ കല്യാണം വിളിച്ചാരുന്നോ?

ഇല്ല .. എന്നാലും ഞാനും വരും. ഞാനീ  ബോംബ് കണ്ടിട്ടില്ല. മോനേടെ വീട്ടിൽ ഷോകെസ്സിൽ രണ്ടെണ്ണം, ഉണ്ടെന്ന് ഷോമോൻ പറഞ്ഞായിരുന്നു.

ഷോമോൻ വേറെ എന്തൊക്കെ മനുവിനോട് തള്ളിയോ എന്തോ ... പാവം മനു ...

എടാ മനു... മോനേടെ വീട്ടിൽ ആറ്റം ബോംബും രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടു. അത് ഷോമോൻ നിന്നോടു പറയാഞ്ഞതാ .. നിനക്കൊരു സർപ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ച് ... ഞാനും വിട്ടില്ല എന്നെക്കൊണ്ടു പറ്റുന്ന പോലെ ഞാനും തള്ളി.

പോ...  ദീപക്കേട്ടാ ചുമ്മാ തള്ളല്ലെ .... ആറ്റം ബോംബ്‌ മോനേടെ വീട്ടീൽ നീന്നും കല്യാണം ആയതുകൊണ്ട് അടുത്ത വീട്ടിൽ കൊണ്ടു വച്ചിരിക്കുവാണെന്നാ ഷോമോൻ പറഞ്ഞെ.

ശൊ ... ഏറ്റില്ല .. ഹോ ഞാൻ ഇനി എന്നാ ഷോമോനെപ്പോലെ തള്ളാൻ പഠിക്കുന്നെ??? ഞാൻ മനസ്സാ ഷോമോന് ആപത്തൊന്നും വരുത്തല്ലേ എന്ന് പ്രാർഥിച്ചു.

കല്യാണത്തിന് പോകണ്ടെ? മനു വിന്റെ ചോദ്യം എന്നെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തി.

പിന്നെ പോണം .. ആരൊക്കെ വരുന്നുണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു  ...

കല്യാണത്തിന് എത്തിയില്ലെങ്കിലും ഗിഫ്റ്റ് എത്തിയില്ലെങ്കിൽ വരാവുന്ന എഫക്റ്റ്കൾ കൂട്ടത്തിലെ കുരുട്ടും കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും ബാച്ചിലറായി ജീവിക്കുന്നതു കൊണ്ട്   ഓഫീസ്സിലെ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കണ്ണിലെ കരടും... സോറി "കണ്ണിലുണ്ണിയും" ആയ സുമേഷിൽ ഒരു നടുക്കം സൃഷ്ടിച്ചു. ആ നടുക്കത്തിൽ കുരുട്ടു ആറിയാതെ തലകുലുക്കിപ്പോയി.

കുലുങ്ങുന്ന തലകൾ ഞാൻ എണ്ണി നോക്കി. ഏഴെണ്ണം. അപ്പൊ മൊത്തം എട്ടു ടിക്കറ്റ് ... എന്റെ അപ്പാപ്പന്റെ അല്ലല്ലോ ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേ .. എനിക്കും വേണോല്ലോ ടിക്കറ്റ് ...

ഞാനാണെങ്കിൽ ഭയങ്കര ത്രില്ലിൽ ആയിരുന്നു ... പണ്ടു മൂന്നു നാല് വർഷം വായിനോക്കി നടന്ന സ്ഥലം ആണല്ലോ .. ഇവന്മാരുടെ മുൻപിൽ ആളാവാൻ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരം അല്ലെ ...

ഷോമോൻ നേരത്തെ തന്നെ എതോ കൂട്ടുകാരന്റെ കൂടെ പോകാം എന്ന് തിരുമാനിച്ചത് ട്രെയിൻ എങ്ങാനും തള്ളി മറിച്ചാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു പേടിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് ലോട്ടറി അടിച്ച പോലെയാണു തോന്നിയതു.

മോനയുടെ കല്യാണം പ്രമാണിച്ച് തിരുവനന്തപുരത്ത്കാർ മുഴുവൻ കണ്ണൂർക്ക് പോകുവാണോ? ഒറ്റ ട്രെയിനിലും ടിക്കറ്റ്‌ ഇല്ല ... എന്തൊരൈശ്വര്യം ...

വോൾവോ നോക്കിയാലോ? ബുദ്ധിജീവിയായ പോങ്ങനാട്ടുകാരൻ അഭിരാം ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചു ... അങ്ങനെ വോൾവോയിൽ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു. അപ്പൊ അടുത്ത പ്രശ്നം .. മൊത്തം ഏഴു ടിക്കറ്റ്‌ .. 2+2 സീറ്റർ ആയതുകൊണ്ടു ഒരാൾ ഒറ്റക്കിരിക്കേണ്ടി വരും  ... എല്ലാരുംകൂടി അതെന്റെ സീറ്റാക്കി ... ഞാൻ മനസില്ലാമനസോടെ സമ്മതിച്ചു.

അങ്ങനെ പോകേണ്ട ദിവസം ആയി .. രാത്രി ഒൻപത് മണിക്കാണ് ബസ്സ്‌. ഓഫീസിലെ ജോലിയൊക്കെ  തീർന്നപ്പോൾ എട്ട് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങളെല്ലാരും കൂടി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി. എല്ലാർക്കും ഓരോ ആനയെ വീതം തിന്നാനുള്ള വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്തൊക്കെയോ വലിച്ചു വാരി അകത്താക്കി കഴിഞ്ഞപോൾ ചിലരുടെയൊക്കെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി ..

ചേട്ടാ രണ്ടു മസാല ദോശ .. നാലു വട ... ആ പിന്നെ ഒരു സെറ്റ് പൂരി. ഇപ്പൊ ഇത്രേം മതി .. ബാക്കി കഴിച്ചിട്ട് പറയാം .. എനിക്ക് തെറ്റിയില്ല ഒണ്‍സൈറ്റ് പോയി ഉണക്ക ബ്രെഡ്‌ തിന്നു ആക്രാന്തം കൂടിയ രാജു തന്നെ താരം

ഹോട്ടലിലെ ചേട്ടൻ രാജുവിന്റെ ആക്രാന്തം കണ്ടാണോ എന്തോ ഒരു വെയിറ്ററെ ഞങ്ങളുടെ ടേബിളിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നില്ക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചു. രാജു ഓർഡർ  ചെയ്തതെല്ലാം കിട്ടികഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചു മൂന്നു നാലു മസാലദോശ കൂടി പാർസൽ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞാലോ?

ഡേയ് ഇങ്ങനെ തിന്നോണ്ടിരുന്നാൽ ബസ്സ്‌ അതിന്റെ പാട്ടിനു പോകും. വേഗം ആവട്ടെ ... ടൂർ ഓർഗനൈസറും കണക്കപിള്ളയും ആയ ഷിജു ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

രാജുവിന്റെ മുഖം വാടി ... അപ്പൊ പാർസൽ വേണ്ടല്ലേ?

ഹേയ് അത് സാരമില്ല പാർസൽ ആക്കണ്ട ഞാൻ കഴിചോളാം .. ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആ ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി ...

ഞങ്ങളെ യാത്ര ആക്കാൻ വന്ന ഷോമോൻ !!!

ട്രാവൽസിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ പോയ ബിബിൻ തിരിച്ചു വന്നു പറഞ്ഞു "ആരും കഴിക്കുന്നത്‌ നിർത്തണ്ട ബസ്സ്‌ പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് ലേറ്റാണ്"

രാജു വിന്റെ മുഖത്ത് പത്ത്  തൃശൂർ പൂരം ഒരുമിച്ചു നടക്കുന്ന എഫക്റ്റ് ആണ് ആ ഒരു വാചകം ഉണ്ടാക്കിയത്.

ബസ്സ്‌ വരാൻ താമസിച്ചതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഷോമോന്റെ തള്ള് സഹിച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴാണ് ഉൽക്ക എന്ന് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന ഓഫിസിലെ സുന്ദരി ട്രാവൽസിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻപോയ വിവരവും ഉൽക്കയുടെ സീറ്റ് എന്റെ സീറ്റിന്റെ ചേർന്നുള്ളാതാണെന്നും ബിബിൻ പൊട്ടിച്ചതു.

അതാണ്‌ എന്റെ ബാഗ് പിടിക്കാനും റോഡു ക്രോസ്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കാനും ഒക്കെ ബിബിൻ ഇത്ര ഉത്സാഹം കാണിച്ചതു ... അല്ല ഒന്നും കാണാതെ പട്ടരു വെള്ളത്തിൽ ചാടില്ലല്ലോ ?

ഉൽക്ക എന്ന് കേട്ടതും എല്ലാരും എന്നെ സിംഗിൾ സീറ്റിൽ നിന്നും മാറ്റാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി. ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതിരിക്കാനും ...

അവസാനം കൂട്ടതിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ മനു പറഞ്ഞ ഒരു ഡയലോഗു എന്റെ ഹൃദയം കീറി മുറിച്ചു.

"ദീപക്കേട്ട നിങ്ങൾക്ക് പത്തു മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സായില്ലേ .. പോരെങ്കിൽ പെണ്ണും കെട്ടി ... അസൂയക്കും കഷണ്ടിക്കും പിന്നെ ദീപകേട്ടൻ ഇപ്പൊ ഈ കാണിക്കുന്ന അസുഖത്തിനും മാത്രേ ഈ ലോകത്തിൽ മരുന്നില്ലാതുള്ളു..."

എടാ മനു ..നീ കൊഞ്ചിന്റെ അത്രേ ഉള്ളെങ്കിലും നാക്ക് ജിറാഫിനേം തോല്പിക്കുമല്ലോട ... നീ ശരിക്കും മണ്ടനാണോ അതോ ഞങ്ങളെ മണ്ടനാക്കൻ അങ്ങനെ അഭിനയിക്കുന്നതാണോ? ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സായത് എന്റെ കുറ്റം കൊണ്ടല്ല എന്നെങ്കിലും നീ ഓർക്കണമായിരുന്നു ...

ആ വേദനയിൽ ഞാൻ ഒരുകാര്യം ഉറപ്പിച്ചു എല്ലാർക്കും അര മണിക്കൂർ വീതം സീറ്റ് വിട്ടുകൊടുക്കാം ... ആദ്യം ബിബിൻ പിന്നെ മനു, കുരുട്ടു, ബുജി, കണക്കപ്പിള്ള, രാജു ..അവസാനം ഉൽക്ക ഉറങ്ങാറാകുമ്പോൾ ഞാൻ ... ഉറങ്ങുമ്പോൾ ആണല്ലോ ഒരു ഷോൾഡരിന്റെ ഒക്കെ ആവശ്യം വരുക... യേത് .. ലങ്ങനെ ...  ഞാനാരാ മോൻ ...

മണ്ടന്മാർ .... ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു ... അതെ സമയം മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടുകയായിരുന്നു.

ബിബിന്റെ മനസ്സില് മാത്രം പൊട്ടിയിട്ടും പൊട്ടിയിട്ടും തീരാത്ത മാലപ്പടക്കം പൊട്ടിക്കോണ്ടിരുന്നു.

ബസ്സ് വന്നു. ബിബിൻ പതിയെ ഉൽക്ക എണിക്കുന്നുണ്ടൊ എന്ന് നോക്കി ... അതെ ഉൽക്ക എണീറ്റു.... ബിബിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം തെറ്റാൻ തുടങ്ങി.

ഉൽക്ക നേരെ പോയി ട്രാവൽസിലെ പയ്യനോട് എന്തോ ചോദിച്ചു അവൻ തിരിച്ചു എന്തോ പറഞ്ഞു ... ഉൽക്ക വാച്ചിലോട്ടു നോക്കി തലകുലുക്കി ...

ബസ്സ്‌ ഡ്രൈവർ ബഹളം വച്ചത് കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ വേഗം ബസ്സിൽ കയറി. ഉൽക്ക മാത്രം കയറുന്നില്ല. ബുജി ഡ്രൈവറോട് ഇനി കണ്ണുരെക്കു വേറെ ബസ്സുണ്ടൊ എന്ന് ചോദിച്ചു ...

ഉണ്ടല്ലോ 10:30 -നു  ഞങ്ങളുടെ ഒരു ബസ്സ് കൂടിയുണ്ടു .. അതിൽ പക്ഷെ കഴക്കൂടത്തു  നിന്ന് ഒരു ബുകിംഗ് മാത്രേ ഉള്ളു. ബാക്കി എല്ലം ഇതിലാ ... ഇത് തന്നെയാ നിങ്ങളുടെ ബസ്സ്‌.... ഇനി ഇതിൽ ഒരു സീറ്റ് കുടിയേ ഉള്ളു അത് ആറ്റിങ്ങൽ ബുക്കിങ്ങാണ്. പാവം ഡ്രൈവർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.

പാവം ശശി "പിന്നേം" ഊളയായി ...

ഞങ്ങൾ അവനെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ ആ സിംഗിൾ സീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുത്തി. ബസ്സ്‌ വിട്ടിട്ടും അടുത്ത സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ബിബിൻ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം  പതുക്കെ തിരിച്ചു പിടിച്ചു.
വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം ...

പക്ഷെ ആ ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റ് ഞങ്ങളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം തെറ്റിച്ചു ... ഹേയ് അങ്ങനെ വരുമോ .. ഇല്ലായിരിക്കും ... വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം ...

മനുവിന് പെട്ടെന്നു ഒരു സംശയം ... അല്ല ദീപക്കേട്ടാ ഈ ഉൽക്ക എന്തിനാ കഴക്കൂട്ടതു നിന്ന് കയറാതെ ആറ്റിങ്ങൽ വന്നു ഈ ബസ്സിൽ കയറുന്നെ? ആറ്റിങ്ങലിൽ നിന്നാവുമ്പോ ചാർജജ് കുറവായിരിക്കും അല്ലെ?

ചോദ്യവും ഉത്തരവും അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഉത്തരം കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഞാൻ വെറുതെ മൂളി. മനു വിണ്ടും ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരുപ്പായി.

ആറ്റിങ്ങൽ എത്തിയപ്പോൾ ബസ്സിനകത്തു ഇലഞ്ഞിത്തറ മേളം നടക്കുകയായിരുന്നു.

ഞങ്ങളെ ആകാംക്ഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിന്നൂം താഴെ ഇറക്കി ആ ആൾ ബസ്സിലേക്കു കയറി ...  പത്തറുപതഞ്ച് വയസ്സുള്ള ഒരു അമ്മാമ്മ.!!!

ആനപ്പുറത്തേറാൻ കൊതിച്ച ബിബിൻ ശൂലത്തിൽ കയറി!!! പാവം ... എന്തൊക്കെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു ???

സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെ തകർന്ന ഞങ്ങൾ വേഗം തന്നെ ഉറക്കം പിടിച്ചു. രാത്രിയിൽ എപ്പോഴോ ഉണർന്നു നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ടതു പാവം ബിബിൻ മാത്രം തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന അമ്മാമ്മയുടെ  കൂർക്കം വലികാരണം  എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു ഉണർന്നിരിക്കുന്നതാണു. അവരായി അവരുടെ പാടായി ഞാൻ വെറുതെ സ്വർഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പാവുന്നില്ല.. ഞാൻ ഒരു ഹായ് ബിബിനോടു പറഞ്ഞിട്ടു വിണ്ടും ഉറക്കം പിടിച്ചു.

തലശ്ശേരി കഴിഞ്ഞു ..അരോ പറയുന്ന കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. സമയം ഏഴര ..

എല്ലാരേം ഞാൻ തന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി. ഇനി വരുന്ന റെയിൽവേ ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞു ഒരു വാട്ടർ ടാങ്ക് കാണും അപ്പോ എല്ലാവനും ഇറങ്ങിക്കോണം ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കാരണവരായി. എല്ലാരും റെയിൽവേ ഗേറ്റ് നോക്കി ഇരിപ്പായി .. ഞാൻ പതുക്കെ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു ..

ദീപക്കെ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പാണു കണ്ണൂര് .. കണക്കപ്പിള്ള വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

ങ്ഹേ അപ്പോ റെയിൽവേ ഗേറ്റ് ? ഞാൻ ചോദിച്ചു

അതൊക്കെ പത്തു പതിനഞ്ചു വർഷം മുൻപ് ഓവർ ബ്രിഡ്ജ്  ആക്കി. ഇനി ഇവിടുന്നു അടുത്ത ബസ്സ്‌ പിടിക്കണം. പത്തു പന്ത്രണ്ട് കിലോമീറ്റർ തിരിച്ചുപോണം.

ഠിം ...

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അടുത്ത പ്രൈവറ്റ് സ്റ്റാന്റിൽ നിന്നും ബസ്സ്‌ പിടിച്ചു. പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു വാട്ടർ ടാങ്ക് കണ്ടപ്പോൾ മനു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു  ദീപക്കേട്ട ഈ വാട്ടർ ടാങ്ക് നമ്മൾ അങ്ങോട്ടു പോയപ്പോ കണ്ടതാണല്ലോ ??

അതെന്താട അപ്പൊ പറയാഞ്ഞേ? ഞങ്ങളെല്ലാരും ഒറ്റ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

അതിന് ദീപക്കേട്ടൻ പറഞ്ഞതു റെയിൽവേ ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞുള്ള വാട്ടർ ടാങ്ക് എന്നല്ലേ .. ഞാൻ റെയിൽവേ ഓവർ ബ്രിഡ്ജ് കഴിഞ്ഞുള്ള വാട്ടർ ടാങ്ക് ആണ് കണ്ടതു...

ഓ അപ്പൊ നീ ഓവർ ബ്രിഡ്ജും കണ്ടായിരുന്നോ?

അല്ലാതെ പിന്നെ ...

പിന്നെ ഞങ്ങൾക്കൊന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു .. അല്ല അവനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല ... റെയിൽവേ ഗേറ്റ് അല്ലല്ലോ റെയിൽവേ ഓവർ ബ്രിഡ്ജ്

.....

കുരുട്ടിനെ കണ്ടതും മോന ചോദിച്ചു "എന്താ സുമേഷെ ... വോൾവോ ബസ്സിലൊക്കെയാണൊ യാത്ര ... ?"

ഓഹോ അപ്പോ അതാ ഉൽക്ക ഞങ്ങളുടെ ബസ്സിൽ ബുക്ക് ചെയ്യാതിരുന്നത് ... കുരുട്ടിന്റെ ആത്മഗതം അറിയാതെ വെളിയിൽ വന്നു.

പണി കിട്ടിയത് ബിബിനാണെങ്കിലും കലി മുഴുവൻ കുരുട്ടിനായിരുന്നു.

മനുവിനെ കണ്ടു മോന ചോദിച്ചു .. ഇതാണൊ ബോംബ് കാണാൻ വന്ന ആൾ ... ??

....

കല്യാണത്തിനും ഒരു ദിവസം മുൻപേ എത്തിയതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വെറുതെ  കറങ്ങാനിറങ്ങി ...

ഷോമോൻ  എത്തിയ ഉടനെ പറശ്ശിനിക്കടവും വിസ്മയ വാട്ടർ തീം പാർക്കും കാണാനായി ഞങ്ങൾ ബസ്സ്‌ പിടിച്ചു ...

ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ മുതൽ മൂകനായിരുന്ന ബിബിൻ "വിമൻസ് കോളേജ് കണ്ണൂർ" കണ്ടപ്പോൾ ഉന്മേഷവാനായി ...

തൊട്ടടുത്തുള്ള വലിയ മതിലൊക്കെ ഉള്ള കെട്ടിടം കാണിച്ച് ഷോമോൻ മനുവിനോട് ...

ടാ  മനു  ഇതാടാ ലെഡീസ് ഹോസ്റ്റൽ ... ഇവിടെ ഒരു മിൽമ ബൂത്ത്‌ തുടങ്ങിയാലോട?

ടാ ടാ .. "ലെഡീസ് ഹോസ്റ്റൽ" ... അത് എന്റെ  തറവാടാ അവിടെ  കേറി ആരും പാലു വിൽക്കണ്ട ... ബിബിൻ ചൂടായി ...

അപ്പോഴേക്കും ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഗേറ്റിനടുത്തു ബസ്സ്‌ എത്തിയിരുന്നു ഞാൻ പതുക്കെ ബിബിനെ ആ ബോർഡ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. "Central Prison, Kannur"

ഷോമോൻ പക്ഷെ അതൊന്നും കണ്ടില്ല....

ടാ മനു .. പണ്ടു ഞാൻ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ വോളിബാൾ ടൂർണമെന്റിനു ഈ വിമൻസ് കോളേജിൽ വന്നിട്ടുണ്ടു അന്ന് കോളേജ് അവധി ആയോണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ടീം   താമസിച്ചത് ഇവിടെയാ ...

മനു വിശ്വസിച്ചോ എന്തോ ..

എന്തായാലും ഷോമോൻ മനുവിനെ തള്ളി "ലെഡീസ് ഹോസ്റ്റൽ"-നികത്താക്കി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മനു ചോദിക്കുന്നതു കേട്ടു ... ഷോമോൻ എന്നേം വോളിബാൾ കളി പഠിപ്പിക്കുമോ?

ഷോമോന്റെ തള്ളു കാരണമാണോ എന്തോ വിചാരിച്ചതിലും വേഗം ബസ്സ് പറശ്ശിനിക്കടവ് എത്തി.

വിസ്മയ പാർക്ക് അത്ര പോര എങ്കിലും ഞങ്ങൾ അത്യാവശ്യം എൻജോയ് ചെയ്തു.

രാജു പാർക്ക് എന്ട്രൻസിനടുത്തു വച്ചു കൂട്ടം തെറ്റി പോയെങ്കിലും പാർക്കിനകത്തു ഹോട്ടൽ ഉണ്ടെന്നു അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ ടെൻഷൻ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

വെക്കേഷൻ ആയതുകൊണ്ടു കണ്ണുരെ കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന പെണ്‍പിള്ളേരെല്ലാം കുളിക്കാനായി പൂളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു വെള്ളം അലർജി ആയ കണക്കപ്പിള്ളയും "വെള്ളം" മാത്രം കുടിക്കുന്ന ബുജിയും നേരെ പൂളിൽ തന്നെ ചാടി.
നീന്തൽ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട്.. അതുകൊണ്ടു മാത്രം കൂടെ ഞാനും....

സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ പ്രത്യേകത കാരണം എങ്ങനെ വെള്ളത്തിൽ വീണാലും പൊങ്ങി കിടക്കും എന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടു കുരുട്ടു വേറെ റൈഡൊന്നും നോക്കിയില്ല.

ഷോമോൻ ഓരോ റൈഡും ഓരോ കാരണം പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കി നടന്നു. ദർശനെ പുണ്യം സ്പർശനേ പാപം എന്നാണല്ലോ ...

മനുവിനെ ചിൽഡ്രൻസ് പ്ലേ ഏരിയയിൽ ഒഴിച്ചുള്ള റൈഡുകളിലൊന്നും അവിടുത്തെ സ്റ്റാഫ് കയറ്റിയില്ല. പേരന്റ്സ് കുടെ വന്നാലെ കയറ്റു അത്രേ... ബാലരമ കേവിൽ  വോട്ടെർസ് ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ് കാണിച്ചു മനു കയറിപറ്റി. മനു ആരാ മോൻ ...

എല്ലാരേം യാത്ര ആക്കി ഞങ്ങൾ രാജുവിനെ അന്വേഷിച്ചു നേരെ പാർക്കിലെ ഹോട്ടലിലേക്ക് പോയി. ഇല്ല ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റിയില്ല... രാജു അവിടെ ഒന്നും ബാക്കി വച്ചിട്ടില്ല... കൂടെ ഉള്ളവർ വന്നിട്ടേ പുറത്തു ഇറങ്ങു എന്ന് രാജു വാശി പിടിച്ചത് കൊണ്ട് ഹോട്ടലുകാർ പൂട്ടും താക്കോലും ഒക്കെ എടുത്തു ഞങ്ങൾ വന്നാൽ ഉടനെ പൂട്ടാൻ റെഡി ആയി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ രാജുവിനെയും വിളിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി.

അടുത്ത ലക്ഷ്യം; ആസ് പെർ ടൂര് ഒപ്പരേട്ടർ, സ്നേക്ക് പാർക്ക് ആണ്‌.

സമയക്കുറവും അവിടത്തെ പാമ്പുകൾ പഴയ കൂട്ടുകാരനായ ബിബിനെ കണ്ടു വയലന്റ് ആയാലോ എന്ന സംശയവും സർവോപരി അടുത്ത ദിവസം ഒന്നാം തീയതി ആണെന്നതുകൊണ്ടും ലക്‌ഷ്യം ഞങ്ങൾ 'മോനയുടെ വീട്' എന്ന് മാറ്റി സെറ്റ് ചെയ്തു, വഴിയിൽ ഒരു "ഹാൾട്ടും".

മോനയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ടുള്ള വിശേഷങ്ങൾ .... തുടരും ...

വാൽക്കഷ്ണം
~~ ~~~~~~~~ ~~
അപൂർവ ഇനം പാമ്പായ ബിബിൻ ചാടിപ്പോയതോടെ ആണു അവിടെ പാമ്പുകളെ കൂട്ടിൽ ഇടാൻ തുടങ്ങിയത്.


പിന്നൊരു കാര്യം
~~ ~~~~~~~~~~~ ~~
ഞാൻ എൻറെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെ കുറച്ചു ദിവസം മുൻപ് കണ്ണൂർ വരെ പോയിരുന്നു എന്നത് മഴയോട് കുടിയ ഇടിയോ ഇടിയോടു കൂടിയ മഴയോ  ഉണ്ടാകുന്നതു പോലെ സത്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പതിവുപോലെ ഈ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കല്പ്പികം ആണ്.  ആളറിയാതിരിക്കാൻ പേരുകൾ മാറ്റിയതല്ല. ആർക്കെങ്കിലും  ആരോടെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ അതവരുടെ വിധി.

Wednesday, May 28, 2014

മാജിക് ഓവൻ

"ഭർത്താവിന്റെ മനസ്സിലേക്കുള്ള വഴി വയറ്റിലൂടെയാണ്" .... ടിം ...  ചായക്കു വെള്ളം തിളപ്പിക്കാനും അരി കഴുകാനും പിന്നെ ഓസിനു കിട്ടിയാൽ ഗ്രീസായാലും തിന്നാനും മാത്രം  അറിയാവുന്ന മോനയുടെ മോനയുടെ മനസ്സിൽ ഇടി വെട്ടി.

മോനക്കു പെട്ടെന്നാണു വെളിപാടുണ്ടായതു. പാചകം പഠിക്കണം.... അല്ല പഠിച്ചെ പറ്റു ... അല്ലെങ്കിലും ഭർത്താവിന്റെ മനസ്സിലെത്താൻ ഏതു ഭാര്യയും എന്തു ത്യാഗവും ചെയ്യും. അങ്ങന്നെ എല്ലാ വിവാഹം തീരുമാനിച്ച പെണ്‍കുട്ടികളും ചെയ്യുന്നപോലെ മോനയും വാങ്ങി ഒരു പാചക പുസ്തകം; "മാജിക് ഓവൻ".  

മാജിക് ഓവൻ-ലെ  ഒരോ വിഭവങ്ങളും വായിച്ചു പഠിക്കുകയും,  കല്യാണതിനു മുൻപ് പാചകം പഠിക്കാൻ ഒരാഴ്ച്ച ലീവ് ചോദിച്ചിട്ട് കൊടുക്കാത്ത ലീഡിനെ  മനസാ തെറി പറയുകയും ചെയ്തു ഒരാഴ്ച കടന്നു പോയി.

ഓസിനു ഭൂമി പട്ടയം കിട്ടിയ ഭൂമി-മാഫിയ ക്കാരെപ്പോലെ മോന സന്തോഷിച്ചു. ഇനി എന്തായാലും ഭര്ത്താവിന്റെ മനസ്സിൽ കുടികിടപ്പവകാശം കിട്ടുമല്ലോ.

അങ്ങനെ മോനയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. വിരുന്നു പോക്കും കഴിഞ്ഞു. വാടക വീട്ടിലേക്കു താമസം മാറ്റിയതിനു ശേഷം ആദ്യത്തെ ഒഴിവു ദിവസം. രാവിലെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും മോനയുടെ സംസാരം കേട്ടാണ് അതുൽ കണ്ണു തുറന്നത്. ചെവിയോർത്തു കിടന്നിട്ടും ഒന്നും വ്യക്തമാവുന്നില്ല.

ഇവൾക്ക് എന്താ പറ്റിയെ ? അതുൽ പതിയെ എണീറ്റു. ഇന്നലെ ഈയലിനെ കണ്ടു പേടിച്ച ആളാണ്‌ !!! ഇനി പനി പിടിച്ചു പിച്ചും പേയും പറയുന്നതാണോ?

പതിയെ അടുക്കളയിൽ പോയി എത്തി നോക്കി. മോന അവിടെ വെട്ടുകത്തിയും പിടിച്ചു നില്ക്കുന്നു. അതുലിന്റെ നല്ല ജീവൻ പോയി.

മോന : ആ ഏട്ടൻ എണീറ്റോ ? ഇതൊന്നു പൊട്ടിച്ചു തര്വോ?

അതുൽ അപ്പോഴാണ്‌ മോനയുടെ കൈയിൽ  ഇരിക്കുന്ന തേങ്ങ കണ്ടതു. അതുലിന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണു. തേങ്ങ പൊട്ടിക്കുന്നതിന്റെ ബഹളമായിരുന്നു നേരത്തെ കേട്ടത്. വേഗം തന്നെ അതുൽ  ആ തേങ്ങ പൊട്ടിച്ചു കൊടുത്തിട്ടു ചോദിച്ചു അപ്പോ ഇന്ന് മുതൽ നമ്മൾ ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം നിർത്തി  അല്ലെ?

മോന : അതെ ഇന്ന് മുതൽ ഞാനാ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നേ. ഈ ചായ കുടിച്ചു പത്രം ഒക്കെ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് റെഡി ആക്കാം .

അതുൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൽ മോന പതുക്കെ മാജിക് ഓവൻ  പുറത്തെടുത്തു ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് ചാപ്ടർ കണ്ടു പിടിച്ചു.

മോന ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചു പ്രാർഥിചു. "ദൈവമേ എന്നെ മാത്രം രച്ചിക്കണേ; അയ്യോ ക്ഷമിക്കണേ ദൈവമേ അങ്ങനെ പ്രാർഥിച്ചു ശീലമായിപ്പോയതാണെ. എന്നേം അതുലേട്ടനെം മാത്രം രച്ചിക്കണ!!

പാചകപുസ്തകം മുഴുവൻ കാണാതെ പഠിച്ചെങ്കിലും അതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സാധനങ്ങൾ  കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള മിടുക്കൊന്നും മോനക്കില്ലല്ലോ. അമ്മ തന്നെ ശരണം. മോന മൊബൈലിൽ അമ്മയെ വിളിച്ചു.

തിളച്ച വെള്ളം അരിപ്പൊടിയിലേക്കൊഴിക്കണോ ? അതോ അരിപ്പൊടി വെള്ളത്തിലേക്കിടണോ ?
..............
ഉപ്പ് ആവശ്യത്തിനു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എത്ര സ്പൂണ്‍ ആണമ്മേ?
.........................................
മഞ്ഞൾ  ഒരു നുള്ള് എന്നല്ലേ .. അപ്പൊ എന്നെ തന്നെ നുള്ളിയാൽ മതിയോ? അതോ അതുലേട്ടനെ നുള്ളണോ?
...............................
ങ്ഹേ?? തേങ്ങയെണ്ണ കൊപ്ര ആട്ടി എടുക്കുന്നതാണോ .. അപ്പൊ കൊപ്രയെണ്ണ എന്നല്ലേ പറയേണ്ടത് ?
...............................
നല്ലെണ്ണയോ ? അപ്പോ നല്ലതല്ലാത്ത എണ്ണയും ഉണ്ടോ???
.......


പത്ര പാരായണവും പ്രഭാത കർമ്മങ്ങളും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലെ താളം പിടുത്തം മടുത്തപ്പോൾ അതുൽ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു.

രാവിലെ കഴിക്കണ്ടെ? അതുലിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മോന ഫോണ്‍ കട്ടു ചെയ്തു.

മോന : പിന്നെ ... രണ്ടു പേർക്ക് ദോശക്ക് എത്ര അരിപ്പൊടി വേണം എന്ന് അമ്മയോടു ചോദിക്കുവായിരുന്നു ... അപ്പഴാ അമ്മ പറയുന്നേ ദോശക്ക്  ഉഴുന്നു കൂടി വേണംന്ന് ... ഇനിയിപ്പോ നമുക്ക് പുട്ട് ഉണ്ടാക്കാം . ഞാൻ മാവ് എടുക്കട്ടെ.

അവളുടെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി കണ്ടു അതുൽ തിരിച്ചുപോയി.

ഏട്ടാ ...,

ദയനീയമായ വിളികേട്ട് ചെന്നപ്പോള്‍, ഇടിയപ്പം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള  സേവനാഴിയുമെടുത്തു താടിക്കു കയ്യും കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഇച്ചിരി വെള്ളം കൂടിപ്പോയി ഇന്ന് ഇടിയപ്പം ആയാലോ?

ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് അതുൽ പറഞ്ഞതും സേവനാഴി അതുലിന്റെ കൈയിൽ എത്തിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.

സേവന്നാഴിയിലേക്ക് മാവ് ഇട്ടപ്പോഴേ സംഗതി വശപ്പിശകാണെന്ന് അതുലിനു തോന്നി. മാവ് വഴുതിക്കളിക്കുന്നൊ എന്നൊരു സംശയം. ....

വീണ്ടും മോന അമ്മയെ വിളിച്ചു....
......
......
അമ്മയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ഉപദേശപ്രകാരം കുറച്ചു മാവ് കൂടി ഇട്ടു. അപ്പൊ മാവ്  കൂടിപ്പോയി.... അത് ശരിയാക്കാൻ കുറച്ചു വെള്ളം ഒഴിച്ചു അപ്പൊ വെള്ളം കൂടിപ്പൊയി  .....

അങ്ങനെ പ്രാതൽ പുട്ടിൽ തുടങ്ങി ഇടിയപ്പത്തിൽക്കൂടി വൈറ്റ് വാഷിനുള്ള പെയിന്റിൽ എത്തി .... അവസാനം .....

മാവിന്റെ വഴുതിക്കളി മാറ്റാൻ ഇനിം മാവില്ലാത്തതിനാൽ പ്രാതൽ ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ആക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

മോന  പക്ഷെ തോറ്റു പിന്മാറാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു ....

ഉച്ചക്ക് നമുക്ക് ചോറും സാമ്പാറും മജ്ജ തോരനും ഉണ്ടാക്കാം .... മജ്ജ തോരൻ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള റെസിപ്പി മോനയുടെ ഓഫീസിലെ മറ്റൊരു പാചകശിരോമണി ബിബിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും മോന  അടിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു.

ആതുലേട്ടാ എനിക്ക് ഒരു ജ്യോമട്രി പെട്ടി വാങ്ങി തര്വോ?

അതുൽ : ജ്യോമട്രി പെട്ടിയോ? അതെന്താ?

ഈ അതുലേട്ടനു ഒന്നും അറിയില്ല ... അതെ നമ്മൾ പണ്ട് സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്ന സമയതു കണക്കു ക്ലാസ്സിൽ ഒരു പെട്ടി കൊണ്ട് പോവില്ലായിരുന്നൊ അത് ...

അതുൽ : ഓ ... ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് ബോക്സ്‌ ...അതെന്തിനാ ഇപ്പൊ?

അത് ....  സാമ്പാർ വയ്ക്കണമെങ്കിൽ രണ്ടിഞ്ചു നീളത്തിൽ മുറിച്ച മുരിങ്ങയ്ക്കായും വട്ടത്തിൽ അരിഞ്ഞ ക്യാരറ്റും വേണം.

ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് ബോക്സ്‌ ഉണ്ടെങ്കിൽ വട്ടം വരക്കാനും നീളം എടുക്കാനും എളുപ്പമാണല്ലോ ....

അതുലിന്റെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി ......

വാല്ക്കഷണം :

മജ്ജ തോരന്റെ റെസിപ്പി.

കൊളിഫ്ലവർ - ചെറുത്‌ 1
കൂണ്‍  - 100gm (ഉണ്ടെങ്കിൽ)
മഞ്ഞൾ  - ഒരു നുള്ള്
ഉപ്പ്‌  - ആവശ്യത്തിനു
തേങ്ങ ചെറുതായി തിരുകിയത് - കുറച്ചു.
ജീരകം -  കാൽ സ്പൂണ്‍
പച്ചമുളക് - 3 എണ്ണം

പിന്നൊരു കാര്യം.
~~~~~~~~~~~~~~~~~
ഈ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കല്പ്പികം ആണ്.  ആളറിയാതിരിക്കാൻ പേരുകൾ മാറ്റിയതല്ല. ആർക്കെങ്കിലും  ആരോടെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ അതവരുടെ വിധി.